تظاهرات پریودنتال در دوره بارداری

تظاهرات پریودنتال در دوره بارداری : بیماري هاي پریـودنتال و به خصوص ژنـژیویت یا التهاب لثه ، از جمله بیماری های شایع دهان و دندان در دوران بارداری است . سال ها است که ، ارتباط بین بارداری والتهاب پریودنتال شناخته شده است . Vermeeren ، در سال ۱۷۷۸ دردهای دندانی در بارداری را مورد بحث قرارداد . و Pitcarin ، درسال ۱۸۱۸ ، هیپرپلازی در دوران بارداری را توصیف نمود .

تحقیقات نشان می دهد ، که بیماری پریودنتال می تواند ، به عنوان عامل عفونی در زنان باردار باشد ، سلامت عمومی بیمار را تغییر دهد و به طور معکوس بر روی سلامت جنین تاثیر بگذارد و در نهایت ،منجر به تولد زود رس نوزاد ، و تولد نوزادان با وزن کم شود .  ۳۰ تا ۱۰۰ درصد زنان باردار ، به بیماری ژنژیویت حاملگی pregnancy gingivitis دچار می شوند ، این بیماری در بین زنان باردار بسیار شایع است . از لحاظ بافت شناسی بیماری پریودنتال ، شبیه به ژنژیویت است و علائم آن شامل قرمزی ، تورم ، هیپرپلازی وافزایش خونریزی می باشد .

تظاهرات پریودنتال در دوره بارداری

عوامل ایتولوژیک ، با وجود تشابهات کلینکی وبافت شناسی متفاوت است . تنوع بیماری می تواند ، شامل التهاب اندک تا التهاب شدید لثه باشد . بیماری پریودنتال در دوران بارداری ، می تواند به شکل هیپرپلازی شدید ، پیشرفت کند و در نتیجه منجر به درد و خونریزی شود . افزایش حجم هایی از قبیل granulomas cell giant central یا بیماریهای سیستمیک پنهان ،که شبیه گرانولومای حاملگی pregnancy granulomasهستند ، باید حذف شوند . وضعیت پریودنتال در دوران قبل از بارداری ، می تواند روی شدت و نوسان بیماری موثر باشد . در دوران بارداری به دلیل نوسان هورمون های درحال گردش ، ناحیه ی قدامی دهان به طور شایعی تحت تاثیر قرار می گیرد . و نواحی بین دندانی بیشتر دچار درگیری و بیماری پریودنتال می شوند .

در طی بیماری پریودنتال در دوران بارداری ، عمق پاکت افزایش یافته و منجر به لق شدن دندان می شود . به دنبال تنفس دهانی ، التهاب ناحیه قدام ، ممکن است افزایش یابد و این التهاب عمدتا در در سه ماهه سوم به دلیل تاثیر rhinitis pregnancy تشدید یافته و بیشتر می شود . تقریبا در ۷۰ درصد موارد ، لثه شایع ترین ناحیه ای است ، که درگیر می شود ، و سپس زبان ، لب ها، مخاط باکال و کام احتمال گرفتاری به بیماریپریودنتال را دارند.

ترکیبات پلاک زیر لثه

مطالعات اپیدمیولوژی نشان می دهد که ار تباط بسیار نزدیکی بین میزان مراقبت زنان باردار و شدت التهاب لثه وجود دارد . همچنین این مطالعات نشان می دهد ، که بین علائم التهاب لثه و مقدار پلاک بعد از زایمان نسبت به دوران بارداری ارتباط نزدیکی وجود دارد .در دوران بارداری ، در ترکیبات پلاک زیر لثه تغییراتی رخ می دهد .Korma وLoesche در مطالعات خود به این نتیجه رسیدند ، که در سه ماهه دوم بارداری ژنژیویت وخونریزی لثه ای بدون افزایش در میزان پلاک افزایش می یابد ، و نسبت باکتری های بی هوازی به هوازی و نیز میزان B.melaninogenicus وP.intermedia ( 1.10 درصد تا ۲٫۲ درصد ) دچار افزایش می شود .

Offenbacher تحقیقات اولیه ای را انجام داد ، مدارکی در پی این تحقیقات وجود دارد ، که نشان می دهد ، اگر بیماری پریودنتال در زنان باردار درمان نشود ، ممکن است ، باعث خطر شود و منجر به تولد نوزادان زود رس ( تولد نوزاد در کمتر از ۳۷ هفته ) و تولد نوزادانی با وزن کمتر ( کمتر از ۲۵۰۰ گرم ) شود .

در مطالعات انسانی وحیوانی ارتباط بین عفونت دستگاه ادراری تناسلی وزایمان زودرس و وزن کم نوزاد PLBW ثابت شده است .

محققین پریودنتال ، بیماری پریودنتال را به عنوان منبع دیگر عفونت در نظر می گیرند ، محققان به این نتیجه رسیدند ، که مادران صاحب (با خطر اندک ) بچه های نارس PLBW به دلیل عفونت است . به طور غیر مستقیم واساسی به وسیله تولیدات باکتریایی از قبیل اندوتوکسین LPS ،Lipopply saccharide وعمل واسطه های التهابی تولید شده ازطرف مادر ، هدایت می گردد .

پاسخ ایمنی مادر

فعالیت سیستم ایمنی بدن مادر در دوران بارداری کاهش می یابد . تغییرات در پاسخ دهی سیستم ایمنی بدن مادر ، باعث می شود ، که پیشرفت التهاب لثه خیلی سریع باشد .

میزان پروژسترون در طول بارداری افزایش می یابد ، و این امر تاثیر زیادی روی پیشرفت التهاب موضعی به وسیله down-regulation تولید IL دارد که خود این موجب کاهش مقاومت لثه در برابر فرآیندهای التهابی ایجاد شده ناشی از باکتری ها می شود . پروژسترون بالا ، همچنین هورمون تخمدان تولید پروستاگلاندین ها را ، به خصوص PGE و PGE را که واسطه های بالقوه پاسخ التهابی هستند ، را تحریک می کند .

به وسیله پروستا گلاندین که به شکل یک سرکوب کننده ایمنی عمل می کند ، التهاب لثه هنگامی که میزان مدیاتورها بالاست ، ممکن است افزایش یابد .

سطح هورمون های جنسی

در طول دوران باردای ، میزان هورمون ها به نحو عجیبی افزایش می یابد ، ( BOX 1-37 ) می شود . میزان پروژسترون ۱۰ برابر اوج مرحله ( luteal) قاعدگی می شود و به ۱۰۰ می رسد .

اترادیول در پلاسما ممکن است ۳۰ برابر بیشتر از میزان آن در طی دوره تولید مثل باشد .

استروژن باعث تنظیم پرولیفراسیون ، تمایز وکراتنیزه شدن سلول ها می شود . پروژسترون می تواند روی تراوایی عروق کوچک اثر گذار باشد ، و روند تولید کلاژن را مورد تغییر قرار دهد . و همچنین تجزیه ی متابولیک فولات که برای محافظت بافت ها لازم است را افزایش دهد . غلظت بالای هورمون های جنسی در بافت های لثه ، بزاق، سرم ومایع شیار لثه نیز ممکن است باعث تشدید این پاسخ شود.

به مدت یک ماه بعد از زایمان ، عمق پروبینگ ، تعداد نواحی با خونریزی و قرمزی افزایش می یابد . در مورد غلظت هورمون جنسی در مایع شیار لثه ، هم شواهدی وجود دارد ، که رشد پاتوژن های پریودنتال را افزایش می دهد .

سایر تظاهرات دهانی بارداری

Perimy lolysis یا اروژن اسیدی دندان بیشتر در مواقعی رخ می دهد ، که تهوع صبحگاهی یا ریفلکس مری شدید باشد و منجر به استفراغ های مکرر محتویات معده ای شود .
در نظر داشته باشید ، که رفلکس های شدید ممکن است ، منجر به اسکار شدن اسفتکتر مری شود ، و ممکن است بیمار در مراحل بعدی زندگی به احتمال زیاد یکی از موارد GERD دچارشود .
یکی دیگر از مشکلات رایج در بین زنان باردار خشکی دهان است . در یکی از مطالعات اخیر این خشکی پایدار در ۴۴ درصد افراد باردار وجود داشته است .
پتیالیسم یا Sialorrhea ( افزایش ترشح بزاق ) یکی از یافته های نادر در بارداری است ، میزان افزایش ترشح بزاق ، به طور معمول در هفته های دوم و سوم بارداری شروع می شود ، و امکان دارد ، میزان آن در انتهای سه ماهه ی اول کاهش پیدا کند . علت پتیالیسم هنوز شناخته نشده است ، اما ممکن است پتیالیسم به دلیل افزایش واقعی در تولید بزاق باشد .

در دوران بارداری زنان در وضعیت ایمنی مخاطره آمیزی قرار دارند ، از این رو ، کلینیسین باید از سلامت عمومی بیمار آگاهی داشته باشد . زنان در طول بارداری ممکن است ، به دیابت های دوران حاملگی ، لوسمی وسایر شرایط پزشکی دچار شوند . و باید از بیمار مراقبت کامل انجام شود .

متخصصین ما در کلینیک دندانپزشکی دنتیست ایران ، در مورد تاریخچه ی پزشکی بیمار با او صحبت می کنند ، و هرگونه مشکلات بارداری ، سقط جنین قبلی ، تاریخچه اخیر گرفتگی عضلانی ، ( ایجاد لکه های پوستی ) یا استفراغ های شدید را در پرونده پزشکی وی ثبت می کنند . و سپس با متخصص زنان و زایمان وی در تماس می باشند ، تا بر حسب وضعیت پزشکی بیمار نیازهای پریودنتال یا دندانی او وطرح درمانی او تصمیم درستی بگیرند .

هدف اولیه در بیمارن باردار ، برقراری سلامت محیط دهانی وسطح بهداشت دهان مناسب می باشد . در زنان باردار بایستی یک برنامه پریودنتالی پیشگیری کننده ، شامل مشاوره های تغذیه ای ، برقراری دقیق کنترل پلاک در مطب دندانپزشکی ودر خانه باید در نظر گرفته شود .

تمایل به افزایش التهاب لثه در دوران بارداری باید به طور آشکار به بیمار توضیح داده شود ، میزان پلاک ها باید کنترل شود . بنابراین ضروری است ، در تمام دوران بارداری آموزش های لازم برای بهداشت دهان و دندان ، تعلیم و تاکید شود . در صورت نیاز در تمام دوران بارداری Scaling ،Polishing و rootplaning ممکن است ، انجام شود . بعضی از متخصصین در دوران بارداری استفاده از دهان شویه هایی با میزان الکل بالا را صلاح نمی دانند ، و توصیه می کنند ، که زنان باردار از دهان شویه های غیر الکلی استفاده کنند .
تجویز پیش از تولد مشتقات فلوراید در دوره هایی مورد اختلاف وبا جدال روبرور بوده است . اگر چه در مورد تحقیقات انجام شده ، نتایج مطلوبی عنوان شده است ، سایر مطالعات پیشنهاد می نمایند که اثرات کلینیکی مشتقات فلوراید پیش از تولد نامعلوم بوده ومکانیسم اثر تجویز آن پیش از تولد درتوقف پوسیدگی نامعلوم است.

انجمن دندانپزشکی آمریکا استفاده پیش از تولد از فلوراید را به دلیل اثرات سوء آن توصیه ننموده است . انجمن دندانپزشکی اطفال امریکا هم از این دیدگاه حمایت می نماید.
انجمن متخصصین اطفال امریکا شرایط تجویز پیش از تولد فلوراید را مورد تصویب قرار نداده است.

درمان

به غیر از کنترل مناسب پلاک ، در درمان دندانپزشکی در دوران بارداری ، توصیه می شود تا جایی که امکان دارد از مراقبت های دندانپزشکی اختیاری طی سه ماهه اول ونیمه آخر سه ماهه سوم خودداری نماییم . سه ماهه اول دوره تشکیل اندام هاست ، در این سه ماهه جنین به مقدار زیادی تحت تاثیر اثرات محیطی قرار دارد ، و در نیمه آخر سه ماهه سوم ، به دلیل اینکه رحم نسبت به تحریکات خارجی خیلی حساس است ،خطر زایمان زود رس وجود دارد . بنابراین نباید از معاینات طولانی مدت در این دوران استفاده کرد ، چرا که زنان ، در این دوره ، وضعیت مطلوبی ندارند و به علاوه ، سندروم افت فشار در حالت Supine hypotensive syndrome ممکن است ایجاد شود .

ورید اجوف تحتانی (inf-erior vena cava ) به وسیله سنگینی رحم تحت فشار قرار می گیرد . دراثر اختلال در بازگشت وریدی ، این فشار باعث افت فشار خون مادر، کاهش بازده قلبی ومتعاقبا موجب از دست دادن هوشیاری خواهد شد . معمولا می توان با چرخش بیمار به سمت چپ خود از Supine hypotensive syndrome جلوگیری نمود . و در نهایت منجر به حذف فشار روی vena cava وموجب بازگشت خون از اندام تحتانی و نواحی لگن خواهد شد . در صورت تمایل بیمار به درمان کلینیکی باید یک بسته نرم ۶ اینچی ( مثل حوله تاشده ) جهت پیشگیری درسمت راست قرار داده شود .

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *