بلوغ و درمان پریودنتال

بلوغ و درمان پریودنتال : نیازهای بهداشتی زنان از مردان متمایز است . زنان در زمان های خاص همچون زمانهای بلوغ، یائسگی، بارداری یا عادات ماهیانه، نیاز به مراقبتهای بهداشتی ویژه دارند . به طور کلی زنان بیشتر از مردان به بهداشت دهان و دندان خود اهمیت می دهند ، ولی این موضوع دلیلی بر بهتر بودن شرایط دندان های زنان نسبت به مردان نمی باشد . و این موضوع به این دلیل است ، که زنان در طول زندگی خود بیشتر دچار تغییرات هورمونی می شوند ، و این تغییرات هورمونی ممکن است ، به بافت لثه ها آسیب بزند . حدقل ۲۳ درصد از زنان ۳۰ تا ۴۵ ساله ، و ۴۴ درصد از زنان ۵۵ تا ۹۰ ساله دچار بیماری پریودنتیت هستند .

بلوغ و درمان پریودنتال

بیماری پریودنتال ، یک بیماری دهان و دندان است ، این بیماری باعث تخریب تدریجی بافت های نگه دارنده دندان می شود . علائم این بیماری در مراحل اولیه چندان قابل تشخیص نیست ، ولی با پیشرفته شدن بیماری فرد متوجه آن خواهد شد . یکی از دلایل ایجاد بیماری پریودنتال تغییرات هورمونی زنان در دوران بلوغ می باشد .

بلوغ و درمان پریودنتال

دوره ی بلوغ ، دوره ی خاص تکامل جنسی است . در دوران بلوغ هورمون های جنسی، مانند پروژسترون و استروژن افزایش می یابد . به دنبال افزایش این هورمون ها ، میزان گردش خون در لثه ها هم افزایش می یابد . این موضوع باعث می شود ، که لثه ها حساس شوند ، و منجر به واکنشهای شدید به عوامل محرک موضعی مانند خرده های غذایی یا پلاک میکروبی می گردد .تغییر در فلور میکروبی زیر لثه ای منجر به بروز این واکنش ها می شود. لثه ها ممکن است دچار قرمزی و تورم شوند .

دوره ی بلوغ در زنان بین سنین ۱۱ تا ۱۴ سال می باشد . بیشترین شیوع ژنژویت در دخترها در حدود ۱۲ سالگی است. در این زمان لثه ها متورم، قرمز رنگ و حساس می شوند . تمایل لثه ها به تورم در پاسخ به محرکهای موضعی ، در دورانی که زن دوره ی بلوغ خود را سپری می کند ، افزایش می یابد. در دوران بلوغ و قاعدگی ، برخی از زنان دچار التهاب لثه می شوند . و در نتیجه ممکن است دچار خونریزی لثه ، تورم و قرمزی لثه شوند .

التهاب لثه قاعدگی به طور معمول درست قبل از شروع دوره قاعدگی زن رخ می دهد و درست یه محض شروع دوران قاعدگی وی از بین می رود. رعایت بهداشت در دوران بلوغ اهمیت زیادی دارد و توصیه می شود که در دوران بلوغ استفاده مرتب از مسواک و خمیردندان، نخ دندان داشته باشید و با انجام جرم گیریهای منظم توسط دندانپزشک یا متخصص لثه، از صدمه دیدن بافت ها و استخوان اطراف دندان ها پیشگیری کرده و بیماری پریودنتال را درمان کنید .

علائم بیماری پریودنتال و پیشگیری

بیماری پریودنتال علائم خاص خود را دارد ، که عبارتند از :

  • ژنژیویت (التهاب لثه) : که علائم آن تورم، قرمزی، خونریزی و احیاناً درد لثه است .
  • پریودنتیت (التهاب لثه، استخوان و ربا دندانی) : این حالت در مراحل پیشرفته بیماری دیده می شود و بیشتر بنام “پیوره” معروف است.

علاوه بر این ، پریودنتال علائمی چون ، بوی بد دهان ،التهاب یا زخم لثه ، درد تورم، خونریزی لثه، افزایش ترشح بزاق، تحلیل و پائین رفتن لثه، دور شدن لثه از دندان و نمایان شدن قسمتی از ریشه و… جز علائم بیماری پریودنتال می باشد .

بهترین کار برای پیشگیری از بیماری پریودنتال کنترل و ازبین بردن پلاک های میکروبی دندان ها است . با کاهش مصرف شیرینی جات ، رشد پلاک های میکروبی روی دندان هم کاهش می یابد . مواد قندی و شیرینی هایی چون شکلات ، خرما ، گز ، پاستیل و خرما به دندان ها می چسبند ، با چسبیدن به دندان ها باعث رشد پلاک های میکروبی می شوند . مصرف شیرینی جات باید متعادل باشد .

پس از غذا خوردن حتما مسواک بزنید ، و از نخ دندان استفاده کنید .

مراقبت

برای اینکه درمان پریودنتال موفقیت آمیز باشد ، در دوران بلوغ لازم است که والدین یا اولیا آموزش ببینند ، این آموزش ها شامل مراقبت های ویژه ، برنامه بهداشت دهانی قوی می باشد . با استفاده از scaling and root planning و تقویت مستمر بهداشت دهان می توان نمونه های خفیف ژنژیویت را درمان کرد . برای درمان نمونه های شدید ژنژیویت لازم است که از دهان شویه های ضد میکروبی برای کشتن میکروب های دندان استفاده کرد و همچنین از آنتی بیوتیک ها و داروهای موضعی استفاده کرد . برای حفظ سلامت انساج پریودنتال ویزیت های کنترل ، مخصوصا زمانی که عدم ثبات پریودنتال مشاهده شود ، لازم است .

افراد با این گروه سنی دچار اختلالاتی در خوردن ، و به طور مشخص دچار پر اشتهایی روانی (bulimia) وکم اشتهایی عصبی (anorexia nervosa) می باشند ، کلینیسین باید بتواند ، اثرات داخل دهانی ناشی از استفراغ های مزمن و بالا آمدن محتویات معده را در بافت های داخلی دهان تشخیص دهد . اروژن صاف (مینا وعاج) به طور خاص در سطوح لینگوال دندان های قدامی ماگزیلا ، برحسب تدام وتکرار این رفتار متغییر می باشد . در بین ۱۰ تا ۵۰ درصد بیماران که در خوردن و نوشیدن زیاده روی می کنند ، یا از مواد مسهل استفاده می کنند ، امکان بزرگ شدن غدد پاراتید و گاهی غدد sublingual وجود دارد و ممکن است جریان بزاق داخل دهان ودندان کاهش یابد ، که کاهش این بزاق باعث افزایش حساسیت غشا مخاطی دهان ، و قرمزی لثه و پوسیدگی لثه خواهد شد .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *